“…Even een weekend wat anders.
Samen met 33 andere broeders een lang weekend richting de Ardennen!
Om samen in te spannen,
maar ook te ontspannen.
Te overdenken,
en te delen.
Ons hart open te zetten,
een geluid laten horen,
om vol terug te keren.

MAN ARISE!”

Een weekend vol Multumesc!

Elk jaar zo rond het hemelvaart weekend gaan we met een grote groep jongeren vanuit de kerk op kerkkamp. Maar omdat een jaar voor vele te lang duurt is het eerste weekend van oktober sinds vorig jaar hét ‘Man Arise’ weekend. En waar dat vorig jaar nog besloten werd georganiseerd, kregen dit jaar meer mannen de kant om zich aan te melden.

en zo’n kans laat je natuurlijk niet schieten…

Een lang weekend, van vrijdag tot maandag om samen actief bezig te zijn, maar ook stil te staan rond Gods woord met natuurlijk genoeg tijd voor ontspanning. Na een autorit van, mede door de files, ruim 5 uur, kwamen we aan bij de locatie in Hotton, Ardennen. Terwijl er af en toe weer wat mensen aan kwamen, deden de reeds aanwezige mannen zich te goed aan een potje volleybal. En zodra de groep compleet was, was het tijd voor een keiharde strijd. In de vorm van het welbekende ‘4 op een rij’, maar dan met bijbelse vragen.

Ik merk ondertussen dat deze blog al langer word dan gepland, dus ik ga proberen een aantal dingen samen te vatten 🙂

Na een goede nachtrust begon de zaterdag ochtend met een goed ontbijt en een bijbelstudie over koningen in de bijbel, wat word je dan verrast door alle verhalen, de vele slechte koningen, oorlogen met vele tienduizenden doden en straffen die daarom volgen… De vraag die daarop volgde;

Is Jezus een koning in je leven, of dé koning van je leven?

Na de bijbelstudie was het tijd voor een eigen invulling. En terwijl een groot deel zich te goed deed aan een potje volleybal, had ik persoonlijk behoefte aan een stil momentje. En, met de bijbel op zak, zocht ik dan ook een rustig plekje buiten in de natuur op. Met uitzicht op het uitgestrekte landschap even een momentje genieten. Ik sloeg mijn bijbel open, en kreeg psalm 32.

Toen ik begon te lezen werd ik stil…

“U hebt mijn fouten vergeven U hebt mij vergeven,
Heer, u denkt niet meer aan mijn fouten.
Daarom ben ik gelukkig.
Ik kan eerlijk tegen u zijn,
u kijkt niet meer naar mijn schuld.
Daarom ben ik gelukkig.
Eerst zweeg ik over mijn fouten.
Ik werd ziek, ik huilde de hele dag.
Dag en nacht voelde ik uw woede, Heer.
Ik verloor al mijn kracht,
ik kon niet meer verder.
Toen vertelde ik u over mijn fouten,
ik zweeg niet langer over mijn schuld.
Ik zei eerlijk wat niet goed was,
en u hebt me alles vergeven.
Nu kan ik zingen
Mensen die u trouw zijn,
moeten doen wat ik gedaan heb.
Ze moeten tot u bidden als het niet goed met hen gaat.”

Ik keek op en dacht na. Ik dacht terug aan mijn reis naar Moldavië, het moment dat we tijdens een bijbelstudie onze zonden opschreven en in het vuur gooiden.

Hoe vaak had ik mijn eigen voornemen al niet verbroken?

De laatste tijd besef ik steeds meer dat mijn leven té vol zit. Ik ben nou eenmaal een persoon die overal ja op zegt en altijd bezig is met nieuwe projecten. En dat naast een fulltime baan en de nieuwe liefde die ook de nodige aandacht verdient. Merk ik dat ik steeds vaker vastloop, te druk ben in m’n hoofd en geen tijd vind voor mezelf en ontspanning. De oplossing?

Keuzes maken en ‘nee’ (durven) zeggen, makkelijker gezegd dan gedaan…

Na een persoonlijk gebed, las ik het tweede deel van psalm 32, dat kwam als een antwoord.

Heer, u beschermt me, u bevrijdt me.
Daarom zing ik en juich ik.
Want dit hebt u gezegd:
‘Ik zal je de weg wijzen die je moet gaan.
Ik zal je raad geven,
ik zal voor je zorgen.
Wees niet eigenwijs,
laat je door mij leiden.
Dan zal geen kwaad je treffen.’

Ik ben dankbaar voor zulke momenten, ik kan daar echt genieten, zittend op een muurtje en staren naar datgene dat in de verte is. Gewoon even een momentje alleen.

‘s Morgens leek het weer tegen te zitten. Maar, gebeden worden verhoord! ‘s Middags brak de zon door en was het tijd voor een actieve bezigheid. Dit deden we in de vorm van boogschieten, buks schieten en een mountainbike route. Heerlijk even een middagje je gedachten verzetten.

Terug in het huis was het tijd voor een stevige maaltijd, om na een korte pauze te start met de avond-bijbelstudie. De zaal was opgedeeld in 4 vlakken, en bij elke vraag die gesteld werd waren 4 mogelijke antwoorden. Denk een beetje aan ‘over de streep’. Vragen die je aan het denken zetten en mooie gesprekken losmaken;

– Wat voor cijfer geef jij jezelf als christen?
– Wat is, over 10 jaar, jou plaats binnen de gemeente?
– Wanneer wil je dat Jezus terug komt?

Een avond die genoeg stof tot nadenken heeft gegeven.

een aantal weken geleden heb ik het spel ‘Topics’ gemaakt, een kaartspel met vragen die je laten nadenken over maatschappelijke maar ook persoonlijke vraagstukken. Natuurlijk ontbreekt deze niet op een weekend als deze. Ik had hem openbaar op de tafel in de ‘chill ruimte’ gezet. Mooi om te zien hoe hij dan toch gepakt word, en hoe er door het weekend heen verschillende keren gespeeld werd. Binnenkort besteed ik een aparte blog aan dit spel, maar voor nu kan ik al zeggen;

Ik ben dankbaar voor alle mooie gesprekken die er uit voort zijn gekomen.

De volgende morgen, na een goede nachtrust en een stevig ontbijt met gebakken ei, was het tijd voor een iets persoonlijkere bijbelstudie. In tweetallen kregen we de opdracht om tegenover elkaar te gaan staan en elkaar diep in de ogen te kijken. Ik kan je vertellen dat dat in het begin best ongemakkelijk is… Vervolgens kwam het gesprek naar aanleiding van een aantal aangereikte onderwerpen op gang.

Met mijn broeder heb ik gepraat over hoe hij op dit moment in het leven staat, hoe hij het contact met god ervaart. Ik kan hier niet verder over in detail treden omdat het best wel persoonlijk ligt maar ik vind het geweldig om iemand die ik twee dagen geleden nog niet kende, zo te leren kennen. En dan ook meteen veel herkenning te zien.

Dan dank ik God dat hij onze harten heeft geopend om zo open met elkaar te praten.

Die middag was het tijd voor een stevige wandeling. De zogenoemde ’emmauswandeling’. In twee tallen liepen we een route om onderweg samen te praten. En ja, waar praat je dan over… Het begon een beetje algemeen over het weekend, maar al snel kwamen er andere onderwerpen aan bod. Gaaf om te zien hoe je dan zo als broeders samen kunt praten, en tegelijk ook veel herkenning in elkaar ziet. Meestal denk je dat een ander het veel beter heeft of geen moeite heeft met bepaalde zaken, maar het tegendeel is waar.

Ten diepste voeren we allemaal dezelfde strijd.

Deze dag, vol indrukken en stof om over na te denken, sloten we af met een iets meer ontspannen activiteit dat de naam ‘Ik hou van Jezus’ mee kreeg. Vernoemd naar het alom bekende ‘Ik hou van holland’.

Ontspannen, gezellig, maar toch ook weer leerzaam. We hebben in ieder geval gelachen met z’n allen 😉

De avond werd verder afgesloten met een paar stukken heerlijk gerookte zalm en voldoende andere versnapering, om na een laatste nacht al weer richting de bult te vertrekken.

Een weekend dat je fysiek tot rust brengt maar mentaal uitdagend is en genoeg stof tot nadenken meebrengt. Ik heb er van genoten om samen met mijn broeders zo samen bezig te zijn. En ik hoop zeker, tot een volgende keer!

Voor nu, stay multumesc!

Comments

comments