Het leven raast in sneltreinvaart voorbij. Dat zorgt er weleens voor dat ik op vrijdag al niet eens meer weet wat ik maandag allemaal heb gedaan. Dat is een knelpunt. ‘Als ik op deze manier doorleef, waar leef ik dan voor?’ Dat is een vraag die ik mezelf wel eens stel. ‘Waar leef jij voor?’

Ik wil meer stilstaan bij het leven, meer genieten van de kleine dingen.

Dat besef is de laatste maanden steeds mee gekomen. In Moldavië gaven we elkaar complimentjes en bemoedigende woorden op papier. Op één van de briefjes die ik kreeg stond: ‘Ik vind het bijzonde om te zien hoe jij kunt genieten, en dankbaar bent, van de kleine dingen!’ Een briefje dat me even stil heeft gezet, een besef dat toen begon door te dringen.

Voor we verder gaan, een klein stukje geschiedenis…

Wat is dankDAG?

Ooit ontstaan in de middeleeuwen,  waar met bededagen hield voor oorlog, honger en rampen. Na de reformatie werd het houden van bededagen door de reformatorische kerken overgenomen. Later werd door deSynode van Dordrecht bepaald dat tijdens oorlog en andere rampen massaal gebeden en gedankt moest worden. Wanneer er vervolgens een bid- of dankdag nodig was, werd dit door de landelijke of provinciale overheden uitgeschreven. Later is hier een vaste dag voor gekomen, zoals wij die nu kennen.

(Urk kent een aparte dankdag en biddag voor de visserij, die op respectievelijk 31 december en de tweede woensdag van februari worden gehouden. Deze traditie ontstond rond het begin van de 20e eeuw. Op beide dagen zijn vrijwel alle winkels, bedrijven, scholen en gemeentelijke instellingen gesloten, als waren het zondagen. De dank- en biddag voor gewas en arbeid worden in Urk samen met de dankdag en biddag voor visserij gehouden.)

DankDAG als maatschappelijke verplichting?

De afgelopen maanden ben ik een klein beetje allergisch geworden voor alles wat we doen ‘omdat we het gewend zijn’. Zeg nou zelf, ga jij twee keer naar de kerk omdat het van je verwacht word, of omdat het zo hoort? Of omdat je zelf een diep verlangen hebt? En in het dagelijkse leven;

Kies jij voor standaard ‘huisje, boompje, beestje’ zoals het grootste deel van jou omgeving?

Niet dat ik nou anti-dankdag ben, helemaal niet. Ik geloof juist dat het goed is om een dat te hebben om stil te staan bij alles waar je dankbaar voor bent. Wat ik probeer duidelijk te maken; ben jij alleen dankbaar vandaag omdat deze dag de naam ‘dankdag’ heeft gekregen? Of dank jij God onder alle omstandigheden?

Dank God onder alle omstandigheden, want dat is wat hij van u, die één bent met Christus Jezus, verlangt – 1 Thes. 5:18

De laatste maanden, na mijn reis naar Moldavië, ben ik veel meer bewust bezig om dankbaar te zijn en te genieten van de kleine dingen. Ik ben ben ook dankbaar voor de personen in mijn leven die mij daarbij helpen.

‘Mijn leven is perfect, want God heeft alles perfect gemaakt’. Het zijn mooie woorden, maar ik wil dit cliché niet uitdragen. Ik wil niet de ‘heilige’ christen zijn die pronkt met haar ‘oh zo perfecte gezegende leventje’. Want hoewel ik er echt wel in geloof dat het leven mooi is, lijkt het soms verre van perfect. En is het zeker niet altijd makkelijk om je te realiseren hoe goed je het eigenlijk hebt.

Het helpt je om elke dat jezelf iets te vertellen waarvoor je dankbaar bent. Dit kan letterlijk maar je kunt het ook opschrijven. Neem ook eens wat vaker een rustmoment middenin je drukke bestaan, gewoon, nu bijvoorbeeld. Leun eens achterover en denk eens na waarvoor jij nou echt dankbaar bent.

Een andere tip is om je gebed te beginnen met dankbaarheid. Nou het gewoon op, geen moeilijke woorden of lange zinnen, gewoon zoals het is! Je zult merken, dat het je helpt om zelf persoonlijk meer dankbaar te worden, en dat zullen anderen aan je merken!

‘Voor mij geen dankDAG, maar een verlangen naar een dankBAAR leven!’

Voor nu, ‘Stay Mulțumesc!

what-if-you-woke-up-tomorrow-with

Comments

comments