Op deze website wil ik ook graag andere mensen de kans geven om hun verhaal te delen. Dat doe ik doormiddel van gast blogs.Willy deelt haar persoonlijke verhaal op haar eigen blog. Ze schreef over dankbaarheid.

Zelf ook je verhaal delen doormiddel van een blog of filmpje? Neem contact op!

Eerder op huisjenr10.wordpress.com: “1 mei 2015, Onze trouwdag, wat hebben we genoten! Vanaf deze dag huisje,boompje,beestje en samen verder als man en vrouw. Ons huis (je) is af, de boompjes zijn er helaas niet maar sinds een paar maanden woont hier wel een lief klein beestje.  Hoe gelukkig we ook zijn met z’n tweetjes, vanaf het begin leek er iets te missen. We hebben allebei een grote kinderwens en iedereen om ons heen raakte zwanger dus wij zouden dat klusje ook wel even gaan klaren. Zo gezegd zo gedaan. Maar na een jaar ‘klussen’ bleef mijn buik leeg. ‘Ach, we maken ons vast druk om niets’ zeggen we tegen elkaar.”

Dankbaar

Zoals de meesten van jullie weten zijn Henk en ik (Willy) Christen. Voordat we aan dit traject begonnen hebben we veel gebeden om een antwoord. We hadden veel vragen; waarom wij? Waarom lukt het zwanger worden niet? Moeten we dit hele ziekenhuistraject wel beginnen?

Mogen we dit bijbels gezien wel doen?

Een kant en klaar antwoord heb ik voor mijn gevoel niet gekregen van God. Wel heb ik een stuk rust mogen ervaren tijdens dit traject, helemaal nu we er midden in zitten. Ook kan ik er vrij en open over spreken merk ik. God gaat met ons mee, dat ervaar ik elke dag weer.

Boos ben ik niet geweest op God. Deze vraag word regelmatig gesteld. Wij ervoeren allebei vrij snel dat we geloofden dat God deze weg met ons bewandeld en als hier straks geen kindje uit voort mag komen er een andere deur voor ons geopend wordt.

Toch vind ik het wel moeilijk om dan te blijven bidden als ik ‘s avonds op bed lig. God weet immers wat ik denk en waar ik mee zit?

Ik zie des te meer reden om te danken.

Danken dat we nog bij elkaar zijn en dat we dit avontuur samen aan gaan. Danken dat we elkaar hier in steunen en ook steun bij elkaar zoeken en elkaar beter begrijpen dan voorheen. Dankbaar dat alle onderzoeken tot nu toe goede resultaten en uitslagen hebben opgeleverd.

Dankbaar.

Vol van onrust was mijn hart;
waarheen moest ik gaan?
Maar bij U vind ik rust;
Heer, ik eer Uw Naam.

Dank U Heer,
dat U houdt van mij.
Ondanks mijn zonden staat uw liefde vast.
Dank U Heer,
voor wat U deed voor mij.

Nu mag ik leven heel dicht aan uw hart.
Zonder U was ik zwak;
waar kwam mijn hulp vandaan?
Maar in U vind ik kracht;
Heer, ik prijs Uw Naam.

Willy Jelies
schrijft in haar blogs op huisjenr10.wordpress.com over de periode die ze als getrouwd stel doorstaan nu ze geen kinderen kunnen krijgen op natuurlijke wijze.

Comments

comments